Apple gaat Full Disk Access op de Mac aanscherpen en noemt AI-agents expliciet als reden. Dat recht was bedoeld voor backup-apps, niet voor always-on assistenten.
De les reikt verder dan macOS: een agent met toegang tot de hele schijf leest ook je mail, chats en browsergeschiedenis.
In het kort
- Apple kondigde op 2 oktober 2026 extra controles aan voor Full Disk Access in macOS.
- Reden: apps die via dit recht mail, berichten en browsergeschiedenis blootstellen zonder dat gebruikers het doorhebben.
- De timing valt samen met de ophef rond Meta’s Muse, al noemt Apple geen namen.
- Een datum is er nog niet. Je eigen inventaris kan vandaag.
Een agent die je hele schijf mag lezen, heeft geen connector nodig om je berichten te zien. De connector is een knop. De toegang is het risico.
Wat er gebeurde
Op de nieuwspagina van Apple Developer staat sinds 2 oktober een korte update. Full Disk Access omzeilt grotendeels de privacycontroles van macOS. Volgens Apple gebruiken sommige developers dat recht op manieren die gebruikers risico laten lopen, en bij communicatie-apps ook hun gesprekspartners.
Toekennen moet straks “zeer expliciete” actie van de gebruiker vragen. Apple schrijft erbij dat de risico’s van dit toegangsniveau “aanzienlijk” groeien naarmate AI-agents capabeler en autonomer worden. Wanneer de nieuwe controles komen, zegt Apple niet.
Volgens Ars Technica volgt dit op een columnist die zei dat Muse hem een melding stuurde over een Messages-gesprek, terwijl hij naar eigen zeggen nooit toegang gaf. Meta stelt dat die koppeling opt-in is: Full Disk Access plus een aparte connector. Securityonderzoeker Patrick Wardle: met Full Disk Access is technisch vrijwel elk bestand leesbaar, ook cookies en chats. MacRumors plaatst het in de opmars van always-on agents zoals Muse en OpenAI Dots met zijn always-on agents.
Waarom dit relevant is
Het debat ging over een knop. Het echte punt is het rechtenmodel eronder. Draait een agent met brede systeemrechten, dan bepaalt de interface van de vendor niet meer wat technisch kan.
Dat is hetzelfde patroon als bij AI-agents zonder least privilege en bij Meta Muse die mag mailen en betalen. Op een werk-Mac staan klantmails en chats met collega’s, en één klik van één medewerker dekt hun privacy niet. Twintig laptops of tweeduizend: wie welke agent wat laat lezen, is een IT- en privacybesluit, geen installatiewizard.
Wat je nu kunt doen
- Open op elke Mac Systeeminstellingen, Privacy en beveiliging, Volledige schijftoegang. Noteer welke apps erin staan en waarom.
- Haal AI-agents en assistenten uit die lijst, tenzij een concrete taak niet zonder kan.
- Vraag vendors per agent welke systeemrechten en connectors nodig zijn, en waarvoor. “Voor de beste ervaring” is geen antwoord.
- Leg in je device-beleid vast wie brede rechten mag toekennen en controleer dat periodiek. Wacht niet op Apple.
Wil je agents inzetten met rechten die je kunt uitleggen? Bekijk managed AI-agents met afgebakende rechten.
We brengen in kaart welke agents wat mogen lezen, en welke rechten eraf kunnen.
Bronnen: Apple Developer News, Ars Technica, MacRumors.